गजल

आशा घुमी फिरीकन आउँछ
उषा चुमी चुमीकन रसाउँछ

वसन्त ऋतुमा फूल फूलेर
जिन्दगीमा बहार ल्याउँछ

गजल

आफ्नो परिवार फूट्दा , कस्तो लाग्छ होला
एउटी नारी लुट्दा , कस्तो लाग्छ होला

के विराम थियो र , कसैमाथि अन्याय गर्दै
अवला माथि उठ्दा , कस्तो लाग्छ होला

गजल

प्रत्येक सीमाका किल्लाहरू , हराउँदै छन्
प्रत्येक नेपालीले माटो , विराउँदै छन्

निरीह माटो छट्पटाउँदा , हेरिरहे मात्र
कमजोरी था भएरै होला , पिराउँदै छन्

गजल

भँवरालाई देख्नै हुन्न रे फूल वैशाखमा
जब सुवाश लुटिन्छ हुन्छ भूल वैशाखमा

सन्देश पठाइ – पठाइ किन बोलाउँछयौ ?
लामखुट्टे आउँदैन पर्दैन झूल वैशाखमा

गजल

झ्याप्पै भेट भो के के भो

गामबेसी झर्दाझर्दै झ्याप्पै भेट भो के के भो
पाइला अघि सर्दासर्दै झ्याप्पै भेट भो के के भो

म आफ्नै धुनमा थिए तिमि आफ्नै धुनमा
घुम्ती मोद्डामोड्दै झ्याप्प भेट भो के के भो

गजल

जिउदै जिन्दगी जलाउने चिहान मन परेन
पक्ष बादि गर्ने त्यो भगवान मन परेन

उफ्री उफ्री भाषण गर्छ यस्तो उस्तो गर्छु
यि नेताको देखावोटि सान मन परेन

बेदेसिदै छन् देशका बलिया कर्णदार
खाडि मुलुक पुर्‍याउने उडान मन परेन

सानु कुरा

मेरो बोलीमा मधुरता छैन रे ,भाब पनि भेटेनौ कि ?
मेरो सरिर मा रंग छैन रे ,मानब पनि भेटेनौ कि?

जरुर छैनन् कोमल बोलि तर झुट बोल्दिन म
निच बनाउ मेरो सरिर आफुलाई पोल्दिन म